Τραύμα και PTSD: Μέρος Πρώτο

7
Τραύμα και PTSD: Μέρος Πρώτο

Κατανόηση Τραύμα & PTSD

Τι σκέφτεσαι όταν λέω τη λέξη Τραύμα? Ίσως σκεφτείτε τους βετεράνους, εκείνους σε μεγάλα αυτοκινητιστικά ατυχήματα ή δύσκολες παιδικές ηλικίες. Αλλά καταλάβαμε ότι το τραύμα μπορεί να προέλθει από (σχεδόν) οτιδήποτε ο εγκέφαλος ενός ατόμου αντιλαμβάνεται ως τραυματικό.

Λοιπόν, τι είναι η Διαταραχή Μετατραυματικού Στρες (PTSD) και γιατί αυτό ισχύει για ασθενείς με καρκίνο;

Ως καρκινοπαθείς, οικογένειες και φροντιστές περνάμε ΠΟΛΛΑ κατά τη διάρκεια της ενεργού θεραπείας και μετά τη θεραπεία. Μπορεί να βρεθούμε να έχουμε αναμνήσεις από το νοσοκομείο ή οι συζητήσεις μπορεί να παίζουν στο μυαλό μας. Ορισμένες μυρωδιές όπως τα μαντηλάκια με οινόπνευμα μπορεί να μας θυμίζουν αμέσως εργαστηριακές κληρώσεις. Μπορεί να βρεθούμε να αποφεύγουμε ανθρώπους, μέρη, φαγητά ή δραστηριότητες που μπορεί να μας προκαλέσουν σωματική ή συναισθηματική δυσφορία.

Θα καλύψουμε το θέμα του τραύματος και της διαταραχής μετατραυματικού στρες σε μια σειρά δύο μερών. Σήμερα, θα παράσχω τα διαγνωστικά κριτήρια για να μας δώσω μια βασική κατανόηση του PTSD. Στη συνέχεια, την επόμενη φορά, θα συζητήσουμε πώς μπορεί να εκδηλωθεί αυτό το κριτήριο στη ζωή μας, πώς να αναγνωρίσουμε και να διαχειριστούμε τα συνεχιζόμενα συμπτώματα και να μάθουμε δεξιότητες για τη διαχείρισή του.

ΕΝΑ)

Η διαταραχή μετατραυματικού στρες ορίζεται ως ένας ενήλικας, έφηβος ή παιδί (ηλικίας άνω των 6 ετών) που εκτίθεται σε πραγματικό ή απειλούμενο θάνατο, σοβαρό τραυματισμό ή βία με τους ακόλουθους τρόπους:

  • Άμεσα βίωση του τραυματικού γεγονότος (υπομονετικος)
  • Παρακολούθηση, αυτοπροσώπως, του γεγονότος(ων) όπως συνέβη σε άλλους (οικογένεια, φίλοι, φροντιστές)
  • Μαθαίνοντας ότι ένα τραυματικό συμβάν συνέβη σε στενό μέλος της οικογένειας ή φίλο
  • Εμφάνιση επανειλημμένης ή ακραίας έκθεσης σε δυσμενείς λεπτομέρειες του συμβάντος (ασθενής, οικογένεια, φίλοι, φροντιστές καθ‘ όλη τη διάρκεια της θεραπείας, μετά τη θεραπεία ή υποτροπή

ΣΙ)

Οι ασθενείς που πληρούν τα παραπάνω κριτήρια πρέπει τότε να έχουν ένα (ή περισσότερα) από τα ακόλουθα συσχετισμένα συμπτώματα που σχετίζονται με το συμβάν, ξεκινώντας μετά την εμφάνιση του συμβάντος:

  • Επαναλαμβανόμενες, ακούσιες και ενοχλητικές αναμνήσεις των γεγονότων
  • Επαναλαμβανόμενα οδυνηρά όνειρα στα οποία το περιεχόμενο ή/και οι επιπτώσεις σχετίζονται με το/τα συμβάν (εφιάλτες, ζωντανά όνειρα)
  • Διασχιστικές αντιδράσεις (αναδρομές) στην οποία το άτομο αισθάνεται ή ενεργεί σαν να επανεμφανιζόταν το τραύμα
  • Έντονη ή παρατεταμένη σωματική δυσφορία κατά την έκθεση σε εσωτερικές ή εξωτερικές ενδείξεις που συμβολίζουν ή μοιάζουν με μια πτυχή του τραυματικού γεγονότος (καρδιά που τρέχει, πόνος στο στήθος, στομαχόπονος κ.λπ.)
  • Σημαντικές ψυχολογικές αντιδράσεις σε εσωτερικές ή εξωτερικές ενδείξεις που συμβολίζουν ή μοιάζουν με μια πτυχή του τραυματικού γεγονότος (άγχος, πανικός κ.λπ.)

*Παρεμβατικές Σκέψεις: ανεπιθύμητες σκέψεις/εικόνες/παρορμήσεις που μπορεί να ξεσπάσουν στο κεφάλι σας ξαφνικά ή να πυροδοτηθούν από ερεθίσματα.

*Διασχιστική αντίδραση: αναδρομές/ζωηρές αναμνήσεις του παρελθόντος που μπορεί να κάνουν ένα άτομο να αισθάνεται ότι επιστρέφει ξανά στη στιγμή.

*Διάσταση: αισθήματα αποσύνδεσης από το σώμα και το περιβάλλον κάποιου, μπορεί να αισθάνονται εκτός σώματος ή σαν ονειρική κατάσταση. Αλλαγές στη συνείδηση, τη μνήμη, την ταυτότητα ή την αντίληψη του εαυτού για ένα χρονικό διάστημα.

ΝΤΟ)

Επίμονη αποφυγή ερεθισμάτων που σχετίζονται με το τραυματικό συμβάν, αρχής γενομένης μετά την εκδήλωση του τραυματικού γεγονότος, ως απόδειξη από τουλάχιστον ένα από τα ακόλουθα:

  • Αποφυγή ή προσπάθειες αποφυγής δυσάρεστων αναμνήσεων, σκέψεων, συναισθημάτων ή στενά συνδεδεμένων με το τραυματικό συμβάν (σπρώχνοντας στο πίσω μέρος του μυαλού σας, αποφύγετε να μιλήσετε για αυτό / να το σκεφτείτε)
  • Αποφυγή ή προσπάθεια αποφυγής εξωτερικών υπενθυμίσεων (άτομα, μέρη, συνομιλίες, δραστηριότητες, αντικείμενα, καταστάσεις) που προκαλούν θλιβερές αναμνήσεις, σκέψεις ή συναισθήματα για ή συνδέονται στενά με τα τραυματικά γεγονότα

ΡΕ)

Αρνητικές αλλαγές στη γνώση και τη διάθεση που σχετίζονται με το τραυματικό συμβάν, που ξεκινούν ή επιδεινώνονται μετά την εκδήλωση του τραυματικού γεγονότος, όπως αποδεικνύεται από δύο (ή περισσότερα) για τα ακόλουθα:

  • Αδυναμία να θυμηθούμε μια σημαντική πτυχή του τραυματικού γεγονότος
  • Επίμονες και υπερβολικές αρνητικές πεποιθήσεις ή προσδοκίες για τον εαυτό, τους άλλους ή τον κόσμο (Σκέψεις σαν να είμαι ραγισμένη, η ζωή μου τελείωσε, δεν μπορώ να εμπιστευτώ κανέναν κ.λπ.)
  • Επίμονες, παραμορφωμένες γνώσεις σχετικά με την αιτία ή τις συνέπειες των τραυματικών γεγονότων που οδηγούν το άτομο να κατηγορήσει τον εαυτό του ή τους άλλους (π.χ., αν δεν είχα παίξει ποδόσφαιρο, δεν θα είχα ποτέ καρκίνο των οστών)
  • Επίμονη αρνητική συναισθηματική κατάσταση (π.χ. φόβος, τρόμος, θυμός, ενοχή ή ντροπή)
  • Σημαντικά μειωμένο ενδιαφέρον ή συμμετοχή σε σημαντικές δραστηριότητες που θα απολάμβανε κάποιος στο παρελθόν (αθλήματα, χόμπι, δουλειές)
  • Αισθήματα απομάκρυνσης ή αποξένωσης από τους άλλους (μοναξιά, μη νιώθεις ότι ταιριάζεις πια)
  • Επίμονη αδυναμία να βιώσετε θετικά συναισθήματα (π.χ. ευτυχία, ικανοποίηση ή συναισθήματα αγάπης)

ΜΙ)

Σημαντικές αλλαγές στη διέγερση και την αντιδραστικότητα που σχετίζονται με το τραυματικό συμβάν, που ξεκινούν ή επιδεινώνονται μετά το τραυματικό συμβάν, όπως αποδεικνύεται από δύο (ή περισσότερα) από τα ακόλουθα:

  • Ευερέθιστη συμπεριφορά και ξέσπασμα θυμού (με ελάχιστη ή καθόλου πρόκληση) που συνήθως εκφράζεται ως λεκτική ή σωματική επιθετικότητα προς ανθρώπους ή αντικείμενα
  • Απερίσκεπτη ή αυτοκαταστροφική συμπεριφορά
  • Υπερεπαγρύπνηση και/ή υπερβολική απόκριση ξαφνιάσματος
  • Προβλήματα συγκέντρωσης
  • Διαταραχή ύπνου (δυσκολία να πέσει ή να μείνει για ύπνο ή ανήσυχος ύπνος και/ή εφιάλτες)

*Υπερεπαγρύπνηση: Υπερβολικός φόβος κινδύνου συχνά συνδέεται με άγχος, πανικό, παράνοια. Παρατηρώντας την πλάτη σας, τρομάζετε εύκολα, περιμένοντας να πέσει το άλλο παπούτσι.

ΦΑ)

Η διάρκεια της διαταραχής (Κριτήρια Β, Γ, Δ και Ε) είναι μεγαλύτερη από 1 μήνα.

ΣΟΛ)

Η διαταραχή προκαλεί κλινικά σημαντική δυσφορία ή έκπτωση σε κοινωνικούς, επαγγελματικούς ή άλλους σημαντικούς τομείς της λειτουργικότητας.

Η)

Η διαταραχή δεν μπορεί να αποδοθεί στις φυσιολογικές επιδράσεις μιας ουσίας (π.χ. φαρμακευτική αγωγή, αλκοόλ) ή άλλης ιατρικής κατάστασης.

 

Τώρα που εξετάσαμε το κριτήριο για το PTSD, θα δούμε πώς διαμορφώνεται στη ζωή μας ώστε να μπορούμε να το διαχειριστούμε. Μείνετε συντονισμένοι για την επόμενη ανάρτησή μας.

Courtney, MSN, PMHNP

Οστεοσάρκωμα Survivor

Schreibe einen Kommentar